rozważania.pl
oficjalny adres: rozwazania.pl

Idź i głoś, choć wokół są wilki — twoją siłą jest Pasterz.

Idź i głoś, choć wokół są wilki — twoją siłą jest Pasterz.
*Ilustracja podglądowa, wygenerowana za pomocą AI

Ewangelia na dzień – 18 października 2025 (Łk 10, 1-9)

Tekst Ewangelii

18 października 2025 Sobota Święto św. Łukasza, ewangelisty

Łk 10, 1-9

Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: "Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi!” Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”.

Słuchaj

Rozważanie do Ewangelii w formie audio.

Czytaj

Rozważanie z:

Idź i głoś, choć wokół są wilki — twoją siłą jest Pasterz.

«Posyłam was jak owce między wilki» — mówi dziś Pan Jezus. Szczerze mówiąc, od kilku dni nie mogę uwolnić się od obrazu mężczyzny, kierowcy, którego zagryzły psy. Ci, którzy nie pamiętają tej historii — kierowca ciężarówki zatrzymał się na chwilę, aby zrobić tzw. pauzę. Wszedł do lasu zobaczyć, czy są grzyby, i wtedy z pobliskiej strzelnicy przybiegły trzy psy. Tak bardzo go pogryzły, że po kilku dniach zmarł w szpitalu. Czytałem więcej o tym wydarzeniu. Okazało się, że był to 46-latek, mój rówieśnik. Postawny mężczyzna, około 190 cm wzrostu, ważył ponad 100 kg, dodatkowo ćwiczył. Człowiek silny, który bez trudu poradziłby sobie z jednym agresywnym psem — ale nie z całą watahą. Przez nieodpowiedzialność właściciela, który nie zabezpieczył terenu, a nawet — jak podano — ćwiczył te psy do agresywnych zachowań, przypadkowy człowiek stracił życie. Ogromna tragedia. I właśnie dzisiaj Pan Jezus mówi: „Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki”. Trudno nie poczuć pewnego zgrzytu. Wyobraźmy sobie owce — nawet jeśli Jezus wysłał ich po dwóch, to przecież dwie owce wobec watahy wilków nie mają żadnych szans. A nawet gdyby stado siedemdziesięciu dwóch owiec poszło razem, co to jest wobec watahy wilków? Rzeź — chciałoby się powiedzieć. Jak więc Pan Jezus mógł wysyłać swoich uczniów prosto na śmierć? Oczywiście nie chodzi o owce w sensie dosłownym, lecz o uczniów — tych, których wtedy posłał i których dziś w imieniu Kościoła posyła do świata. I tu pojawia się subtelna różnica. Owce nie idą same. Ich siłą nie jest liczebność, nie jest też własna odwaga. Ich siłą jest obecność pasterza. To on je chroni. Wiedzą, że za nimi stoi ktoś, kto nie pozwoli, by zginęły. To pierwsza myśl. Druga: Jezus mówi „między wilki”, a nie „do wilków”. To znaczy, że uczniowie mają głosić Ewangelię pośród świata, w którym spotkają agresję, drwiny, odrzucenie, czasem nawet nienawiść. Ale mimo wszystko mają iść. Bo oprócz wilków są też ci, którzy chcą słuchać — ci, którzy tęsknią za Bogiem, którzy pragną usłyszeć Jego słowo. Nie lękaj się ewangelizować w swoim środowisku — wśród bliskich, znajomych, współpracowników. Nawet jeśli spotykają cię trudności, pamiętaj: po pierwsze — twoją siłą jest Pasterz, który cię chroni; po drugie — masz głosić wszystkim, także wtedy, gdy wokół są wilki. Bo wśród nich są też ci, którzy zechcą słuchać, którzy dzięki tobie umocnią się w wierze.

Oglądaj

Brak wideo dla tego rozważania.

Co dalej?

Strona główna Aktualne rozważanie Wszystkie rozważania (indeks)