Jeśli człowiek czegoś chce, to znajdzie sposób. A jak nie chce, zawsze znajdzie wymówkę. To niemal truizm, ale jakże pasuje do dzisiejszej Ewangelii.
Na początek bardzo mocny tekst Ojca Kościoła. Aż mnie uderzył. Święty Cyryl Aleksandryjski, komentując dzisiejszą Ewangelię, pisze:
„Przez co więc dasz się pozyskać do wiary, nierozumny faryzeuszu, skoro bez różnicy potępiasz wszystko?”1
Bardzo mocne słowa. A co oni potępiali? Potępili Jana Chrzciciela. Przecież Jezus mówi: „Nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: «Zły duch go opętał»”. Dalej mówi o sobie: „Je i pije; a wy mówicie: «Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników»”.
Stąd te słowa Cyryla Aleksandryjskiego: „Przez co więc dasz się pozyskać do wiary, nierozumny faryzeuszu?”. Oj, to nie pasuje i tamto nie pasuje. Tak jest, że jak ktoś czegoś nie chce, to znajdzie tysiąc wymówek.
Przyznam, że kiedy człowiek uczy się tych relacji międzyludzkich i rzeczywiście kogoś bliżej poznaje, to już jest w stanie wiedzieć, czy ten człowiek naprawdę czegoś chce, co nam obieca, czy nie. Czasami jest tak, że ludzie gdzieś się kręcą, coś niby obiecają półsłówkiem, ale trzymają kciuki, żeby nam się coś nie udało, żebyśmy czasami o tę pomoc nie poprosili. Nie potrafią wprost odmówić, żeby zachować twarz. No tak po prostu ludzie funkcjonują. Im dłużej żyję na świecie, tym bardziej się o tym przekonuję.
To jest ta jedna rzecz: że się im nie dogodzi. Jezus też to dostrzegł.
Jeszcze drugi komentarz, tym razem Bedy Czcigodnego:
„Tak wtedy, jak i teraz, odrzucacie obie drogi zbawienia”.
Mówi też:
„Nie chcieli ani uniżyć się z Janem, ani radować się z Chrystusem”.2
Tu chodzi zwłaszcza o ostatni werset dzisiejszej Ewangelii:
„A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność”.
Na szczęście Pan Jezus kończy tę wypowiedź bardzo pozytywną puentą. Ci, którzy nie chcą, znajdą wymówkę i odrzucą. Odrzucili Jana, odrzucili Jezusa, odrzucili wielu starotestamentalnych proroków.
Ale ci, którzy chcą, to są właśnie ci z końca: „wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność”. Jezus jako obraz Bożej mądrości.
Puentując zatem: ludzie, którzy krytykowali zarówno Jana, jak i Jezusa, to są ci pierwsi. Drudzy to dzieci mądrości — ci, którzy przyznali słuszność Bożej mądrości w obu drogach. Bo jedna nie wyklucza drugiej.
Ci, którzy przyznali słuszność Janowi, ci, którzy przyznali słuszność Jezusowi; ci, którzy poszli za Janem, ci, którzy poszli za Jezusem.
Wiemy, że te drogi są różne. Weźmy chociażby przykład zakonów, różnych charyzmatów czy naszych różnych dróg życiowych. Ważne, żeby pójść za Panem Bogiem.
Przyjrzyj się swojemu życiu. Czy czasami nie jest tak, że właśnie jesteś tym faryzeuszem z pierwszego komentarza? To naprawdę mocny cytat. Jeszcze raz go przeczytam:
„Przez co więc dasz się pozyskać do wiary, nierozumny faryzeuszu, skoro bez różnicy potępiasz wszystko?”
Jak ktoś jest źle nastawiony, potępi wszystko i nigdy się go do wiary nie przekona, bo siłą się go nie zaciągnie.
Zobacz więc, czy czasami nie masz właśnie takich oporów wobec jakiejś prawdy wiary czy jakichś zasad Kościoła. Nie dlatego, że są złe czy nie do przyjęcia, ale dlatego, że gdzieś wewnętrznie z góry ich nie akceptujesz czy nie przyjmujesz.
Wtedy nic się nie ruszy.
1 Św. Cyryl Aleksandryjski, Commentary on the Gospel of Luke, Sermon XXXIX, komentarz do Łk 7,31–35: tekst źródłowy.
2 Św. Beda Czcigodny, In Lucae Evangelium Expositio, księga II, komentarz do Łk 7,31–35: tekst źródłowy.
Polecam także ubiegłoroczne rozważanie do tej samej Ewangelii: „Żyj dla Boga, nie dla ludzkiej opinii.”
