Wytchnienie i odpoczynek w Kościele. Czy rzeczywiście go tam znajdujesz? Bo tym zasadniczo powinien być Kościół.
Dzisiaj mamy tekst Ewangelii mówiący o ziarnku gorczycy. „Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać?” – mówi Jezus. „Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki podniebne zagnieździły się na jego gałęziach”.
Ile razy rozważałem ten tekst, zawsze miałem to porównanie: małe ziarenko, wielkie drzewo. I tak rozrasta się królestwo Boże.
Ale kto słyszał moje wczorajsze rozważanie, tam zwróciłem uwagę na zwierzęta. Tam były woły i osły. I dzisiaj patrzę: przecież tu też są zwierzęta! Ptaki podniebne zagnieździły się na jego gałęziach. Zawsze patrzyłem tylko na to wielkie drzewo. A przecież tu są ewidentnie ptaki!
Święty Hilary z Poitiers, który żył w latach 315–367, tak to komentuje:
„Apostołów widzimy jako gałęzie, które dzięki mocy Chrystusa rozciągają się i ocieniają świat. Ludzie ze wszystkich narodów przylatują do nich w nadziei życia i, niepokojeni gwałtownymi wichrami, to znaczy tchnieniem i podmuchami diabła, znajdują odpoczynek na tych gałęziach”.1
Czyż to nie jest piękny obraz Kościoła, który rozprzestrzenia się na cały świat?
W zeszłym tygodniu modliliśmy się za Kościół misyjny. Kościół obejmuje cały świat. I w cieniu tych skrzydeł, w cieniu gałęzi tego Kościoła ludzie wszystkich narodów znajdują wytchnienie, odpocznienie.
Pniem, fundamentem, korzeniem jest Chrystus. Apostołowie i cały ten Kościół, byśmy powiedzieli, taki formalny, rozchodzący się po świecie, to są właśnie te gałęzie, gdzie każdy wierzący człowiek na świecie może znaleźć wytchnienie, odpoczynek, jak te ptaki podniebne.
Latają pięknie, widzimy je na niebie, ale gdzieś muszą wylądować, gdzieś muszą mieć swoje bezpieczne miejsce, gniazdo.
Czy odnajdujesz to swoje bezpieczne miejsce w Kościele? To miejsce odpoczynku, takiego duchowego odetchnienia?
Nie chodzi o czysty relaks, odpoczynek, ale takie zaczerpnięcie pokoju, siły. Chociażby niedzielna Msza Święta, modlitwa osobista. To jest moment, kiedy właśnie czerpiesz siły do tego, żeby wracać do swojej codzienności.
Tego ci życzę.
1 Św. Hilary z Poitiers, Komentarz do Ewangelii św. Mateusza, 13,4 (Mt 13,31–32), tłumaczenie własne na podstawie przekładu angielskiego. Źródło cytatu.