Rozważanie do Ewangelii na 22 grudnia 2014 (Łk 1,46-56).
22 grudnia 2014, poniedziałek
Łk 1,46-56
Wtedy Maryja rzekła:
Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.
Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.
Oto bowiem błogosławić mnie będą
odtąd wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.
Święte jest Jego imię
a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia
[zachowuje] dla tych, co się Go boją.
On przejawia moc ramienia swego,
rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strąca władców z tronu,
a wywyższa pokornych.
Głodnych nasyca dobrami,
a bogatych z niczym odprawia.
Ujął się za sługą swoim, Izraelem,
pomny na miłosierdzie swoje
jak przyobiecał naszym ojcom
na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki.
Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
AudioSłuchaj na stronie
Rozważanie do Ewangelii w formie audio.
Brak pliku audio dla tego rozważania.
Rozważanie
Fałszywa skromność i pokora wcale nie są miłe Bogu.
Rozważanie z:
22 grudnia 2014 · Łk 1,46-56
Zawsze lubiłem te słowa Maryi. Trochę jednak mi spowszedniały, gdyż jak każdy ksiądz modlę się nimi podczas codziennej Liturgii Godzin (Nieszpory).
Dzisiaj, gdy rozważałem to Słowo, dostrzegłem je w całkiem innym kontekście. Tekst ten zawiera wielką pochwałę na cześć Boga. Znajduje się w nim jednak też zdanie, w którym Maryja chwali samą siebie „Oto, bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia”.
Taka mówiąc żargonem nauczycielskim „samochwałka”, pochwalenie się w sprawozdaniu ze swoich osiągnięć. Patrząc okiem dziecka – chwalipięta. Patrząc okiem dorosłego – pycha. Jako pychę wielu źle odbiera, taką postawę. Ktoś ma się, czym pochwalić i rzeczywiście się chwali, a inni patrzą spod byka – o jaki przemądrzały, egoista, samolub.
Jakże często pod pozorem skromności, ukrywany jest własny strach, obawy, niechęć do wychylania się. Ktoś wyjdzie ponad przeciętność, to bęc go w głowę, aby wrócił do szeregu.
Inspiracją dla tych przemyśleń był opisy konta na jednym z portali „idealna” oraz drugi „jestem super”. Krótko, zwięźle i konkretnie.
Jeśli jesteś w czymś dobry to tego nie ukrywaj. Niech inni korzystają z twoich talentów. Fałszywa skromność i pokora wcale nie są miłe Bogu.