Miłość sprawia, że trud nie wydaje się trudem. To jest cytat z dzieła O pracy mnichów świętego Augustyna. I on odnosi go do dzisiejszej Ewangelii. Jezus przemówił tymi słowami: Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię
.
Święty Augustyn zastanawiał się, co może być tym utrudzeniem człowieka. Wskazał na nieuporządkowaną miłość. Zobaczmy, podaje tutaj konkretne przykłady, że człowiek z miłości robi wiele rzeczy. Ale nie chodzi tylko o taką miłość, byśmy powiedzieli, między kobietą a mężczyzną, lecz o miłość do tego, co człowiek kocha. W innej Ewangelii przecież mamy słowa: Gdzie skarb twój, tam będzie i serce twoje
. Jezus wprost mówił, że człowiek może kochać różne rzeczy i tam będzie jego serce, za tym będzie podążał.
Tak samo jest z nieuporządkowaną miłością. Augustyn podaje przykład kupca, który podróżuje tysiące kilometrów. Dlaczego? Dla zysku, bo to jest dla niego ważne. Podaje też przykład żołnierza, który brawurowo ryzykuje swoje życie. Nie mówię o takim, który służy, bo po prostu złożył przysięgę, ale o takim, który ryzykuje życie dla sławy. Zobaczmy, jakiś cel tej miłości zawsze jest. Tutaj jest zysk, tutaj jest sława.
W końcu Augustyn przywołuje też klasyczny przykład człowieka zakochanego. Dla osoby, którą kocha, jest w stanie zrobić bardzo wiele. Zakochani młodzieńcy szaleją, jadą za ukochaną osobą na drugi koniec Polski. Jeśli ktoś kogoś nie kocha, to przecież wiecie, jak to jest.
Możemy podać także inne przykłady. Weźmy chociażby alkohol czy narkotyki. Jeśli ktoś to kocha – nie mówię już o uzależnieniu, ale o tym początkowym etapie fascynacji – zrobi wszystko, żeby to zdobyć. Ktoś kocha pracę i zrobi wszystko, żeby zostać po godzinach, walczyć o awans. Nie będzie czasu dla dzieci, dla rodziny, o wspólnym wyjeździe już w ogóle nie ma mowy, bo przecież trzeba robić karierę.
Zobaczmy, nieuporządkowana miłość sprawia, że człowiek właśnie tam kieruje swoje pragnienia. I wracając do tego, od czego rozpocząłem: miłość sprawia, że trud nie wydaje się trudem. Tak było w tych negatywnych przykładach. Ten kupiec przemierzał tysiące kilometrów. Pamiętajmy, że Augustyn żył ponad półtora tysiąca lat temu. To było naprawdę ogromne poświęcenie. A jednak ten trud podejmował dla zysku.
Analogicznie jest z miłością prawdziwą, uporządkowaną – miłością bliźniego i miłością Pana Boga. Jeśli kogoś kochamy, to nawet to, co zewnętrznie wydaje się trudem i ciężarem, przestaje nim być, bo człowiek wie, że robi to z miłości. Ile jest w stanie zrobić człowiek dla rodziców, dla bliskich, dla dzieci, dla żony, dla męża czy w końcu dla Pana Boga, jeśli Go autentycznie kocha. Często nawet nie postrzega tego jako szczególnego ciężaru. Po prostu wie, że tak trzeba czynić.
Zobaczmy, jeśli coś zaczyna nam ciążyć, staje się ciężarem i utrapieniem, warto zastanowić się, gdzie jest ukierunkowane nasze serce. Co ja naprawdę kocham? Jeśli coś staje się dla mnie bardzo ciężkie, może warto zapytać, czy rzeczywiście ten cel mojej miłości jest właściwy, czy może jeszcze nie kocham tak, jak powinienem.
Czy modlitwa zaczyna być ciężarem? A może w małżeństwie ktoś coraz bardziej dostrzega wady współmałżonka i coraz trudniej jest mu podejmować codzienne wyrzeczenia? Warto wtedy zastanowić się nad miłością. Trzeba ją odnowić, dolać do niej oliwy, podtrzymać jej żar. Jeśli cel naszej miłości zaczyna szwankować, wtedy wszystko przychodzi z ciężarem i trudem.
