Każde pokolenie ma własny czas.

Każde pokolenie ma własny czas.
*Ilustracja podglądowa, wygenerowana za pomocą AI

Ewangelia na dzień – 28 listopada 2025 (Łk 21,29-33)

Tekst Ewangelii

28 listopada 2025 Piątek XXXIV tydzień zwykły

Łk 21,29-33

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść: „Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą”.

Słuchaj

Rozważanie do Ewangelii w formie audio.

Czytaj

Rozważanie z:

Każde pokolenie ma własny czas.

Każde pokolenie ma własny czas. Każde pokolenie chce zmienić świat. Każde pokolenie odejdzie w cień, a nasze nie. To cytat z piosenki Pokolenie zespołu Kombi. Dzisiaj Pan Jezus mówi: „Zaprawdę, powiadam wam: nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie”. We wcześniejszych fragmentach tej Ewangelii, które już omawiałem, Jezus mówi o tym, co ma nadejść — o czasach ostatecznych, ale też o zburzeniu świątyni jerozolimskiej. Jak rozumieć słowo „pokolenie”? Większość badaczy Pisma Świętego widzi tu sens dosłowny: chodzi o ludzi, którzy słuchali Jezusa i żyli w tamtym czasie. I rzeczywiście — czterdzieści lat później świątynia w Jerozolimie została zniszczona, a więc jeszcze za życia tego pokolenia słuchaczy. Sama odbudowa świątyni i jej zburzenie to również ciekawa historia. Odbudowę rozpoczęto około dwadzieścia lat przed narodzeniem Chrystusa. Cały kompleks świątynny ukończono około 63 roku po Chrystusie, a zaledwie siedem lat później, w 70 roku, świątynia została zniszczona przez wojska rzymskie podczas oblężenia Jerozolimy. Słowo „pokolenie” można jednak rozumieć szerzej — i na tym chciałbym się zatrzymać. „Nie przeminie to pokolenie, aż wszystko się stanie” — mówi Jezus. W kontekście opisów apokaliptycznych i końca świata moglibyśmy się łudzić, myśląc: tyle pokoleń już było, na pewno to nie wydarzy się za naszego życia. I rzeczywiście — jest bardzo prawdopodobne, że końca świata nasze pokolenie jeszcze nie doświadczy. Ale to wcale nie znaczy, że te słowa nas nie dotyczą. Każde pokolenie przemija i każde pokolenie staje przed sądem Bożym. Ta piosenka, którą cytowałem na początku — „każde pokolenie ma własny czas” — niesie też w sobie to złudne przekonanie: „każde pokolenie odejdzie w cień, a nasze nie”. Jesteśmy skłonni uważać swoje pokolenie za wyjątkowe. Tymczasem w tym szerszym rozumieniu „pokolenia” widzimy, że Boże wezwanie jest zawsze aktualne. Nie ma takiego pokolenia, którego sąd Boży by ominął. Wszystkie pokolenia w historii świata po kolei stają przed Chrystusem — i każdy człowiek zdaje sprawę Bogu ze swojego życia. Sama refleksja o pokoleniach i spojrzenie na nasze życie w takim kontekście jest bardzo ciekawa. Każdy z nas należy do innego pokolenia — i pewnie słuchają mnie tu osoby starsze ode mnie, rówieśnicy, osoby młodsze, a może nawet bardzo młode, które trafiły na tę stronę czy podcast. Różnice między pokoleniami są naprawdę ogromne. Wiadomo, w Kościele jest wiele osób starszych — i nieraz łatwiej mi znaleźć z nimi wspólny język niż kiedy uczyłem w liceum i próbowałem wejść w sposób myślenia współczesnej młodzieży. Podobnie w szkole podstawowej czy w rozmowach z młodzieżą przy parafii. Oni dzisiaj chcą odpowiedzi szybko, natychmiast. Zadowala ich to, co krótkie, jasne i proste. W postrzeganiu świata posługują się innymi wartościami i innymi pojęciami. To naprawdę szeroki temat, który nieustannie mnie inspiruje do poznawania świata młodszych pokoleń. Ale wróćmy do sedna. Niezależnie od tego, czy należysz do pokolenia bardziej doświadczonego, dopiero wchodzącego w życie, czy „środka” — każde pokolenie ma swój czas, ale każde pokolenie stanie przed Bogiem. „Nie przeminie to pokolenie, aż wszystko się stanie.” Twoje pokolenie — niezależnie od tego, czy jesteś młodszy, czy starszy — także stanie przed Bogiem. Każdy z nas doświadczy sądu Bożego. Dlatego żyj jak najpiękniej. Idąc za myślą piosenki, „każde pokolenie odejdzie w cień, a nasze nie” — żyj jak najpiękniej. Dawaj z siebie wszystko, co potrafisz, aby Bóg, gdy wraz ze swoim pokoleniem staniesz przed Jego tronem, przyjął cię do chwały nieba.

Oglądaj

Brak wideo dla tego rozważania.

Co dalej?