rozważania.pl
oficjalny adres: rozwazania.pl

„Pomóż” – najprostsza modlitwa

„Pomóż” – najprostsza modlitwa
*Ilustracja podglądowa, wygenerowana za pomocą AI

Ewangelia na dzień – 2 października 2025 (Mt 18,1-5.10)

Tekst Ewangelii

2 października 2025 Czwartek Aniołów Stróżów

Mt 18,1-5.10

W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim? On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.

Słuchaj

Rozważanie do Ewangelii w formie audio.

Czytaj

Rozważanie z:

„Pomóż” – najprostsza modlitwa

Jezus mówi: „Żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie”. Te słowa ilekroć je słyszę, poruszają mnie w sposób szczególny. Każdy z nas ma swojego Anioła Stróża – i mali, i więksi. Każde dziecko, gdy stawia pierwsze, nieporadne kroki, ma obok siebie anioła, który mu kibicuje. Nam starszym towarzyszy już prawdziwie zasłużony Anioł Stróż. Oj, niektórzy z nich muszą być po dużych przejściach – tyle lat upilnować niejednego z nas. Teologia powie, że aniołowie się nie starzeją. Być może. Ale towarzysząc nam w sukcesach i upadkach, jakby dojrzewają – coraz lepiej rozumieją ludzki los. Przyjmijmy to za pewnik: każdy ma swojego osobistego ochroniarza od Boga – Anioła Stróża. Dziś jednak chciałem napisać o czymś innym. Jezus mówi też: „Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego”. Od roku uczę w szkole podstawowej, także w młodszych klasach i w przedszkolu. Cokolwiek się stanie – jedno dziecko popchnie drugie, ktoś coś popsuje – nagle zapada cisza, a wszystkie oczy skierowane są na nauczyciela. On ma coś zrobić, zareagować. Młodsze dzieci podejdą, bo trzeba zawiązać bucik, zapiąć kurtkę. Ktoś się rozpłacze – i od razu biegnie do pani. Dla dziecka to oczywiste: dorosły pomoże. W tym sensie „stanie się jak dziecko” bardzo by nam pomogło. Bo my często myślimy: „Poradzę sobie sam. Dam radę. Łaski nie potrzebuję”. A efekt? Często mizerny. Znów się nie udało, znów zawiodłem. Wciąż od nowa, i od nowa... A może spróbować jak dziecko – podejść z ufnością do Jezusa i powiedzieć: „Pomóż”? A On pomoże – bo nie może postąpić inaczej.

Oglądaj

Brak wideo dla tego rozważania.

Co dalej?

Strona główna Aktualne rozważanie Wszystkie rozważania (indeks)