Jezus wzbudzał duże zainteresowanie wśród ludzi. Podążały za Nim tłumy chcące słuchać Jego nauk oraz ludzie pragnący doświadczyć cudu. Za Jezusem wędrowała też inna grupa – ci, którzy chcieli Go pochwycić na mowie. Dziś mamy wprost podane: śledzili Go!
Jezus zorientował się, że jest śledzony. Doskonale znał też zamiary tych, którzy czekali na Jego potknięcie. Zwraca się dziś do nich i pyta: „Czy wolno uzdrowić w szabat?”. Nie zyskuje jednak żadnej odpowiedzi. Oni milczeli – czytamy. Ludzie, którzy chcieli wykazać niespójność nauk Jezusa, którzy chcieli złapać Go na bluźnierstwie, sami zamilkli.
Człowiek, który knuje intrygi, sam jest tak bardzo wewnętrznie zagmatwany, że ciężko mu zająć jasne stanowisko. Grając przed jednymi, przed drugimi, często gubi się w tym zawiłym świecie własnych kłamstw. Proste pytanie i postawienie go przed koniecznością dokonania jednoznacznego wyboru prowadzi do tego, że nie udzieli jednoznacznej odpowiedzi. Człowiek taki wije się w półprawdach i nic nieznaczących półsłówkach. Bardzo często ma na ustach dobrze brzmiące frazesy, jednak nic w nich konkretnego.
Starajmy się w życiu o jednoznaczność. Jasne opowiadanie się za Chrystusem lub przeciw. Zły duch uwielbia niejednoznaczności.