Ewangelia na dzień 22 listopada 2014

22 listopada 2014, sobota <br /> Wspomnienie św. Cecylii, dziewicy i męczennicy

Łk 20,27-40

Wówczas podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie. Wziął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę. Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania. A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa "O krzaku", gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla niego żyją. Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: Nauczycielu, dobrześ powiedział, bo już o nic nie śmieli Go pytać.

Audio Słuchaj na stronie

Rozważanie do Ewangelii w formie audio.

Brak pliku audio dla tego rozważania.

Rozważanie 22 listopada 2014

Bóg wybrał cię na wieki! Nie odpuszczaj sobie, idź naprzód.

Rozważanie z: 22 listopada 2014 · Łk 20,27-40

Otrzymując łaskę wiary, nie stałeś się przyjacielem Boga tylko na chwilę. Nieraz grzech nas przytłoczy i zniechęci, wtedy łatwo zwiesić głowę i patrzeć w ziemię. Łatwo ograniczyć się do chwilowych pragnień, zapomnieć o ideałach, odpuścić sobie.

Jezus, odpowiadając dziś saduceuszom, wskazuje na całkowitą nieadekwatność ich wyobrażeń do rzeczywistości nieba. Myślą kategoriami ludzkimi, naszych ziemskich więzi: „czyją żoną będzie?”.

Jezus zdecydowanie podkreśla naszą wieczną relację z Bogiem. Nie jakąś ogólną z boskim Absolutem, bezduszną Istotą. Mówi o Bogu „Abrahama, Izaaka i Jakuba”. Mówi o Bogu osobowym, który wybrał ciebie po imieniu.

Bóg zna Twoje imię. Chociaż upadasz, mimo wszystko kocha cię na wieki.

Bóg wybrał cię na wieki! Nie odpuszczaj sobie, idź naprzód.

Co dalej?