Czy można tak trochę się nawrócić, odrobinkę coś tam zmienić w sobie? Wielu ludzi naprawdę nie dostrzega grzechu. Przychodzą do spowiedzi i mówią: „Ja zasadniczo jestem dobrym człowiekiem. Czasami coś się zje, może w piątek”. I tyle.
Zobaczmy dzisiejszy tekst. Pan Jezus mówi: „Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie i gorsze staje się przedarcie”. Ten tekst interpretuje święty Augustyn. Genialnie na niego spogląda, ponieważ mówi, że stare ubranie oznacza starego człowieka, który jeszcze nie został przemieniony przez łaskę, byśmy powiedzieli – nie przeszedł procesu nawrócenia.
Przypomnę, że nawrócenie to przemiana myślenia. Nie jest to tylko upiększenie swojego życia, stanie się lepszym, ale przemiana myślenia, postrzegania Pana Boga, wiary, a także siebie samego, swojego życia i otoczenia. Tym jest prawdziwe nawrócenie. Czyli to stare ubranie oznacza starego człowieka.
Teraz chcielibyśmy go trochę ulepszyć, czyli doszywamy te różne łaty, o których mówi Pan Jezus. Święty Augustyn zauważa, że taki człowiek byłby po prostu groteskowy, śmieszny. Nie chodzi o to, żeby do swojego starego życia doszywać nowe łaty. Wtedy człowiek nie zmienia swojego serca, ale stara się połączyć Ewangelię ze swoim dawnym stylem życia, ze swoimi grzesznymi przyzwyczajeniami. Efekt jest gorszy niż wcześniej. To, o czym mówi Pan Jezus – te łaty podrą całe ubranie.
Poszukajmy jakiegoś przykładu. Oczywiście nie konkretnej osoby, ale zobaczmy, jak mogłoby to wyglądać w życiu człowieka. Ktoś zostaje liderem wspólnoty, ale nie przeszedł nawrócenia. W tej wspólnocie zaczyna wykorzystywać swoją władzę, zaczyna manipulować innymi, bo taki był już wcześniej. Teraz po prostu założył szatę pobożności czy szatę funkcji, którą otrzymał w danej wspólnocie.
Albo ktoś zostaje księdzem. Wcześniej był łasy na pieniądze, a teraz to samo robi pod płaszczykiem pobożności, różnych zbiórek czy inwestycji. Oczywiście są też rzeczy materialne, o które trzeba dbać, bo parafia to także sprawy materialne. Pytanie jednak brzmi: co jest głębiej?
Może ktoś wchodzi w związek małżeński, zostaje teściem czy teściową i nadal ma swoje wcześniejsze przywary. Zaczynając chodzić do kościoła czy do jakiejś grupy modlitewnej, przykrywa je właśnie tymi łatami – pobożnymi zwrotami, gestami: „Ja się pomodlę za ciebie”, „Muszę odmówić kolejną modlitwę”. A jednocześnie myśli: „A tamta co zrobiła? A ta...”. Te przywary cały czas w człowieku pozostają.
Zobaczmy więc, że nie wystarczy przyklejać nowych łatek. Trzeba stać się nowym człowiekiem, o którym mówi Pan Jezus. Trzeba przemienić swoje myślenie, aby nawrócenie było czymś zdecydowanie głębszym niż tylko przybieranie nowych masek czy nowych sposobów działania do swojego starego życia. Warto pomyśleć, jak łaska Boża mogłaby przemienić nasze życie, abyśmy szli ku nawróceniu, ku przemianie myślenia i ku lepszemu poznawaniu Pana Boga.
