Wiara budowana jedynie na prawach i zasadach nie daje prawdziwego poczucia więzi i relacji z Bogiem. Nie ma smaku. „Tak smakuje życie” – słyszymy w jednej z piosenek. „Tak smakuje wiara” – parafrazując wcześniejszy cytat. Wiara zaczyna smakować, gdy przeżywamy w niej żywą relację z Bogiem, relację osobową i osobistą.
W osobistym przeżywaniu wiary elementem, który nadaje jej smaczek, jest odnoszenie się do własnych pragnień. Bóg działa nie tylko, hamując nas poprzez sumienie zakazami, ale też wzbudzając pragnienia.
Posłuchajmy dzisiejszych słów Jezusa: „Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli”. Uczniom dane było spotkać Chrystusa bez ich osobistej zasługi. Inni natomiast przez wieki oczekiwali, mieli wielkie pragnienie spotkania Mesjasza, niezaspokojoną tęsknotę. Przyglądaj się w swojej wierze pragnieniom, tym dobrym, także pragnieniu Boga.